Wat een heerlijke dag was het, de huwelijksdag van Marlon en Brenda, twee leuke, enthousiaste, pure vrouwen die ik in mijn hart heb gesloten. Zij vroegen mij al een tijdje geleden of ik hun trouwambtenaar wilde zijn. Een paar weken voor hun trouwdag ontving ik de dames thuis en wat was het gezellig! Zij vonden het een eer mijn nieuwe werkplek en ontvangstruimte in te mogen wijden. Ik zorgde voor een glaasje bubbels, zij voor het gebak. Het tuinhuisje hebben we maar heel kort van binnen gezien, want die dag was het tropisch warm. Buiten, in de schaduw kletsten we honderduit, terwijl ze mij allebei vooraf ook al van veel informatie over henzelf hadden voorzien. En ze brachten een paar enveloppen mee met bijdragen van anderen. Voldoende input dus voor een persoonlijke ceremonie. Ze kwamen om twee uur en vertrokken om half 6…..

Op zaterdag 18 augustus was het zover. De dag ervoor had ik al uitgebreid gebeld met ceremoniemeester Job en wat zaken afgestemd. Brenda en Marlon hadden mij uitgenodigd voor de lunch, voorafgaand aan de ceremonie. Graag! Leuk! Voor mij een mogelijkheid om kennis te maken met de gasten, een beetje te integreren en het zorgde er ook voor dat de sfeer al heel gemoedelijk was en Brenda en Marlon wat minder gespannen. Ze arriveerden bij de Woeste Hoeve onder luid gejuich in een VW kever, met open dak natuurlijk.

Omdat mijn verhaal best lang was, wilde ik iets luchtigs in de toespraak verwerken, een spelletje. Ik ben zelf helemaal niet van de spelletjes en als men bijvoorbeeld tijdens een training met een ‘energizer’ komt, een opfrissing na een lange zit, zucht ik diep. Maar het maakt ook dat iedereen alert en fris blijft. Ik had bedacht dat ik tijdens mijn verhaal af en toe een vraag in de groep zou gooien die de gasten moesten beantwoorden. Wie van de twee …….. Marlon of Brenda. Ik had er speciaal treinbordjes voor aangeschaft. Rood voor Marlon, groen voor Brenda (had ook blauw/wit of roze/paars kunnen zijn….). Mijn spelletje viel in de smaak. De fotografen van Memories for Lifeย zeiden dat ze veel vrolijke en lachende mensen op de foto hadden gezet. Natuurlijk waren er ook traantjes, die horen erbij.

En wat hadden we een mooie klik, echt een wisselwerking. Een heerlijke interactie met bruidenpaar en gasten. Nog een beetje hyper vertrok ik na het toosten naar huis, nou ja eerst langs mijn moeder van 85 die in de buurt woont.

De reacties die ik daarna kreeg (een paar daarvan) wil ik graag delen:

Bedankt voor je bijdrage aan een onvergetelijke mooie dag. Zo snel voorbij! Heerlijke dag en super genoten!!

Een ceremonie, met een lach en een traan!
En alle mooie persoonlijke woorden van iedereen erin verwerkt!
Aangevuld door jouw humor en persoonlijke momenten met de bruiden๐Ÿ’ž!
Wat was het een bijzondere dagโฃ๏ธ

Wat een leuke en prachtige ceremonie die jij leidde ! Met humor, gevoel, een lach en een traan, alles heerlijk en natuurlijk !! Een heel speciaal sfeertje waarin jij helemaal opgenomen werd !
Naast jou aan tafel met de lunch was al een leuke kennismaking !!
Leuk je ontmoet te hebben, had al veel over je gehoord via Job, Marlon en Brenda!๐Ÿ˜ƒ๐ŸŽ‰๐ŸŽฏ๐Ÿฅ‚โ™ฅ๏ธ

en:
Misschien heb je ze zelf ook gesproken maar de fotografen vonden de ceremonie heel erg mooi, warm, liefdevol, vrolijk en ontroerend.
Ze waren blij dat ze een camera voor hun gezicht konden houden zodat de aanwezigen hun tranen niet zouden zien.
Denk dat dat een mooi compliment voor jou is ๐Ÿ˜‰

Wat denk je ….. een zeer blije en gelukkige babs!