Soms zijn er weken dat ik in mijn gemeente als trouwambtenaar vaker dan normaal word ingedeeld voor huwelijken. Zo ook vorige week.

Op woensdag begon mijn dag met een jawoord van een bruidspaar dat gekozen had voor een spreiding van alle feestelijkheden. Op woensdag het wettelijke deel en op vrijdag de kerkelijke inzegening en het feest. Ze gaven eerlijk toe dat de vrijdag de belangrijkste dag was, maar ik merkte daar eigenlijk weinig van in de trouwzaal. Die zat redelijk vol en ook al werd de bruid niet weggegeven, werden er geen ringen uitgewisseld en droeg de bruid geen bruidsjurk, was het een erg leuke ceremonie. Ze hadden mij veel verteld en daarmee kon ik een mooi verhaal maken. De eerste van een reeks van vier.

De volgende dag toog ik naar het dorp waar ik opgegroeid ben en waar mijn moeder nog woont. Loenen op de Veluwe, naar kasteel Ter Horst. Gastvrouw Carla ontving mij hartelijk en het bruidspaar en hun gasten waren al volop aan het foto’s maken. Het was een warme dag en toen ik zag hoeveel mensen de trouwzaal in moesten, ging ik nog meer zweten. Gelukkig kon mijn toga op de hanger blijven, dat scheelde al weer. Het bruidspaar was opgetogen en had duidelijk zin in een feestje. ‘Doe maar lekker ongedwongen en een beetje humor’ zeiden ze vooraf. Dat is mij wel toevertrouwd dus ik betrok iedereen goed bij mijn verhaal. Niet iedereen kwam gelijk los, maar op een gegeven moment kwamen de droge reacties van een paar vrienden en werd er flink gelachen. Na de ceremonie nog even bij moeders op bezoek natuurlijk.

Vrijdag stonden er twee ceremonies op het programma. Eentje in de trouwzaal van het oude raadhuis en ‘s-middags in het landelijk en groene radio Kootwijk. Het bruidspaar van die ochtend kwam met hun 2 jongens en een bescheiden clubje gasten. De jongens zaten op poefjes naast hun ouders en vooral van de oudste had ik de volle aandacht. Hij zat te genieten en lachte breeduit als zijn naam werd genoemd. De jongste was een beetje timide. De toespraak was losjes, precies als het gezin zelf. Als fervente kampeerders hadden ze geen huwelijksreis maar een huwelijksweekend op een camping. Dit weekend bleek achteraf nogal regenachtig maar gezien het optimisme van het bruidspaar en hun gasten hebben ze er vast iets gezelligs van gemaakt.

Even naar huis en wat eten en toen op weg naar radio Kootwijk, waar een groot gezelschap op mij wachtte en alles in gereedheid was gebracht voor een buitenceremonie. Buienradar had positief voorspeld. Het bruidspaar was al lang aanwezig maar vlak voor de ceremonie kwamen ze speciaal nog een keer voorgereden. Gelukkig bleek de bruidegom de ringen in zijn zak te hebben, want daar was men flink naar op zoek. Een klein stress momentje. Er waren al reserve ringen geregeld. Het bruidspaar en hun gezelschap hadden er zin in en de sfeer was geweldig. Een zeer interactief geheel, heerlijk vind ik dat! Een windvlaagje maakte dat een van de aktes bijna uit de aktemap vloog. Er werd volop gelachen en de zon scheen.

Wat een heerlijke trouwdriedaagse!